تغذیه نامناسب در دوران بارداری منجر به نوزاد اوتیسم می شود

 

 

 تغذیه نامناسب در دوران بارداری منجر به نوزاد اوتیسم می شود

 

محققان دانشگاه فلوریدای مرکزی دریافتند مصرف غذای فرآوری شده توسط زنان باردار می‌تواند منجر به ابتلای نوزادان به اوتیسم شود.

براساس این تحقیقات میزان پروپانوئیک اسید مورد استفاده برای تولید غذای فرآوری شده، می‌تواند سلول‌های مغز جنین را دچار آسیب کرده و موجب تولد نوزاد مبتلا به اوتیسم شود. اسید پروپانوئیک ماده‌ای است که برای افزایش مدت نگهداری غذای بسته‌بندی شده و جلوگیری از رشد کپک روی نان و پنیر مورد استفاده قرار می‌گیرد، اما این ماده می‌تواند موجب کاهش تعداد نورون‌هایی شود که مغز جنین قادر به تولید آن است.

اسید پروپانوئیک به طور طبیعی در معده تولید می‌شود و در هنگام بارداری ممکن است تولید آن افزایش یابد. زمانی که زنان باردار مواد غذایی فرآوری شده مصرف می‌کنند، تولید این ماده بیش از پیش افزایش می‌یابد و به بدن جنین وارد می شود سپس با تولید بیش از حد سلول‌های گلیال موجب برهم خوردن تعادل سلولی مغز می‌شود. سلول‌های گلیال موجب بهبود کارکرد نورون‌ها می‌شوند، اما تعداد بیش از حد آن‌ها منجر به اختلال در برقراری ارتباط بین نورون‌ها و التهاب خواهد شد. علاوه بر این، افزایش بیش از اندازه اسید پروپانوئیک موجب کوتاهی و آسیب دیدن پاتوژن‌های نورون می‌شود که وظیفه برقراری ارتباط با بدن را دارند. این آسیب به مسیرهای ارتباطی در نهایت می‌تواند منجر به اختلال حرکتی، رفتارهای تکراری و ناتوانی در تعامل با سایر افراد شود.

 

کمبود ویتامین D در مادران باردار احتمال اوتیسم نوزاد را افزایش می دهد

 

نتایج مطالعه جدید نشان می دهد زنان دچار کمبود ویتامین D در طول بارداری با احتمال بیشتر تولد نوزاد مبتلا به اوتیسم روبرو هستنداوتیسم یک اختلال رشد نورون‌های عصبی است که با اختلال در تعاملات اجتماعی، روابط ناقص کلامی و غیرکلامی و رفتار محدود و تکراری همراه است. در مطالعات انسانی مشخص شده است که میزان کمتر ویتامین Dمادر در طول بارداری با افزایش خطر اختلال اوتیسم در کودکان مرتبط است اما هنوز مکانیسم‌های بیولوژیکی مرتبط با این رابطه نامعلوم هستند.

در این مطالعه، محققان دانشگاه وسترن استرالیا مشاهده کردند موشهای دچار کمبود ویتامین D در طول بارداری و شیردهی، نوزادی به دنیا آوردند که دارای رفتارهای اجتماعی متغیر در بزرگسالی بود. تفاوت در رفتار اجتماعی نشانه بسیاری از مشکلات انسانی از جمله اختلال اوتیسم است. به گفته محققان، نتایج این مطالعه اهمیت میزان ویتامین D مادر را در طول بارداری برای رشد مغز نوزاد نشان می دهد.

 

منابع: سلامت نیوز

سیمرغ  

گردآورنده: نسیم نوید 

 

 

آموزش مهارت‌های اجتماعی به کودکان مبتلا به اوتیسم

 

آموزش مهارت‌های اچتماعی به کودکان در خانه

بسیار مهم است که در امر آموزش کودکان اتیستیک از کمک متخصصان این زمینه استفاده شود، اما راهکارهایی برای افزایش مهارات‌های اجتماعی وچود دارد که در محیط خانه و با خانواده نیز  عملی هستند. مراحل زیر برگرفته از "راهنمای والدین در درک اختلالات طیف اتیسم" آمریکا است

:به بازی کودک ملحق شوید-

به چیزی که کودک در حال بازی با آن است اشاره کنید و درباره کاری که دارد انجام می‌دهد صحبت کنید.هر تماس چشمی را با لبخندی گرم پاسخ دهید . به بازی مراحل حل مساله ساده اضافه کنید،مثلا هنگام بازی با توپ، پیشنهاد کنید مه توپ را نیان دستان شما پرتاب کند و اگر از پس این کار بر‌آمد او را تشویق کنید

: به آموزش دهید تا به جایی که شما شما اشاره می‌ کنید نگاه کند-

.ابتدا به چیزهایی که کودک معمولا دوست دارد نگاه کند اشاره کنید و نام آن‌ها را بگویید

شاید لازم باشد تا دست‌هایتان را روی شانه‌ی کودک قرار دهید و او را در مسیر نگاهش راهنمایی کنید تا کم کم خودش ابن تواتایی را بدست بیاورد. هر موفقیت را با فیدبک مثبت پاسخ دهید. سپس می‌توانید به کند و کاو و اشاره به اشیای جدید بپردازید. حالات چهره‌تان را با موقعیت وفعالیت هماهنگ کنید، مثلا ابراز شادمانی کنید یا زمانی که چیزی روی زمین می‌ریزد با گفتن << وای نه!>> عکس‌العمل‌نشان دهید. زمانی که کودک این عکس العمل‌ها را تقلید کرد او را نشویق کنید

:به کودک یاد بدهید که اشاره کند

هر گاه کودک چیزی می‌خواهد دستش را بگیرید، و با انگشتش یه آن اشاره کنید. می‌توانید شی‌مطلوب او را دور از دسترسش قرار دهید و زمانی که او سعی می‌کتد خود را به شی برساند اول اشیایی دیگر به او بدهید و از او بپرسید چه می‌خواهد ؟ وقتی کودک به شی مطلوبش نزدیک شد دست او را گرقته ، با تنگشتش به آن شی اشاره کنید، سپس شی را به او جایزه بدهید. از او بخاطر اشاره کزدنش به شی تشکر کنید 

:به کودک یاد بدهید کمک بخواهد-

.<<تظاهر کنید متوجه نمی‌شوید کودک چه می‌خواهد و به او بگویید <<بیا برویم پدر را پیدا کنیم تا به ما کمک کند

    .باشد(engaged)به کودک باد بدهید چگونه دست پدر را بگیرد، او را در قعالیت هدایت کند و از او کمک دریافت کند. این امر به کودک می‌آموزد تا با والدینش بیشتر مشغول

:به کودک آموزش دهید که به شما چیزهایی را نشان دهد

یک مهارت اچتماعی کلیدی برای هر کودک این است که بتواند چیزهایی که برایش جالب هستند را به والدینش نشان دهد و با اشاره کردن یا هدایت والدین به سوی آن تجربه ‌اش را با آن‌ها یه اشتراک بگذارد. هرگاه کودک چیزی برای شما می‌آورد کمی دربارع آن صحبت کنید. نهایتا با شادی بگویید:<<وای می‌خواهی بازش کنم! >>! و این کار را انجام دهید. شما هم اگر چیز جالبی دیدید که کودک نتوجه آن نشده بود، مثلا یک هواپیمای در حال پرواز، آن را به کودک نشان دهید، از او بخواهید که به آن اشاره کند. سپس با او تماس چشمی یرقرار کنید بعد با صحبتی هیجان انگیز ذرباره آن، درحالی که کودک بین شما و شیء مورد نظر در رفت و آمد است، به او پاداش دهید

 

 

 

 :منبع

Sears, Robert (2010). The Autism Book. 

 

 

 

آموزش افراد مبتلا به اتیسم توسط ربات‌ها

آموزش افراد مبتلا به اتیسم توسط ربات‌ها

استفاده از ربات‌ها به عنوان همتای کودکان اتیسم

آموزش کودکان مبتلا به اتیسم معمولا آموزش‌های یک به یک هستند که در آن برای هر کودک یک درمانگر در نظر گرفته می‌شود تا طبق نیازهای آن کودک به او آموزش داده شود. گرچه این آموزش‌ها اثرگذاری مطلوبی دارند، اما به دلیل اینکه انرژی درمانگر فقط برای یک کودک صرف می‌شود و آموزش درمانگر و دسترسی به او همیشه و برای همه کودکان امکان‌پذیر نیست، این روش با مشکلاتی همراه است. همچنین به دلیل اینکه کودک در نهایت باید در اجتماع مهارت مشاهده و یادگیری از دیگران را برای برقراری ارتباط مطلوب با آن‌ها بیاموزد، بهتر است برخی آموز‌ش‌ها در محیطی که دیگر همتاهای کودک حضور دارند صورت گیرد. 

از آن‌جایی که برای درمانگرها هماهنگ کردن و برگزاری جلسات گروهی زمان بیشتری نیاز دارد، ترجیح می‌دهند در محیط یک به یک به کودک آموزش دهند. به همین دلیل یکی از جایگزین‌های کلاس گروهی که شامل چندین کودک باشد، تشکیل کلاس‌های گروهی با ابزارهای تکنولوژی از جمله واقعیت مجازی یا ربات‌ها است تا درمانگر بتواند بدون مشکل در دسترس بودن چند کودک از ربات‌ها به جای آن‌ها استفاده کند.

‌در تحقیقی از ربات نائو به عنوان یک همتا برای کودکان مبتلا به اتیسم استفاده شده است. در این تحقیق کودک و ربات در یک جلسه مشترک حضور دارند. یک مربی که یک کاراکتری مجازی است تعدادی لغت را به کودک و ربات آموزش می‌دهد. نتایج این تحقیق نشان داده است که کودکان نه تنها لغاتی که به خود آنها آموزش داده شده است را یاد گرفته‌اند بلکه لغاتی که متعلق به ربات بوده است را نیز یاد گرفته‌ا‌‌‌ند. بنابراین میتوان گفت که ربات‌ها در جلسات درمان می‌توانند به عنوان الگوهایی برای کودکان اتیسم ایفای نقش کنند.

 منبع:

Saadatzi MN, Pennington RC, Welch KC, Graham JH. Small-group technology-assisted instruction: virtual teacher and robot peer for individuals with autism spectrum disorder. J Autism Dev Disord 2018; doi: 10.1007/s10803-018-3654-2

 

امید برای کارکرد موثر داروی تخصصی برای اتیسم

 داروهای امیدوارکننده اوتیسم موفقیت‌های اولیه در آزمایشات حیوانات را نشان می‌دهد. نتایج آزمایش داروی اوتیسم در آزمایش روی موش‌های آزمایشگاهی نوید پیشرفت در درمان این بیماری را می‌دهد.

به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، در حال حاضر هیچ درمان دارویی برای اوتیسم وجود ندارد. بسیاری از پزشکان، بیماران مبتلا به اوتیسم را با انواع داروهای فعالکننده روان(روان‌گردان) که به مدیریت علایم ضداجتماعی آن‌ها منجر می‌شود، درمان می‌کنند، اما این امر به ویژه در کودکان بسیار بحث برانگیز است.

یک داروی فعال‌کننده روان، ماده‌ای شیمیایی است که عملکرد مغز را تغییر داده و باعث تغییراتی در ادراک، خلق، خودآگاهی میشود.

این داروی جدید هدفمند برای بازگرداندن عدم توازن سیگنال الکتریکی در مغز، نشان دهنده موفقیت چشمگیر در موش است و محققان امیدوارند که به زودی در آزمایشات بالینی انسان مورد آزمایش قرار بگیرند.

اختلال طیف اوتیسم (ASD) یک اختلال مغزی بسیار پیچیده است که در ایالات متحده آمریکا، در حدود یک نفر از هر 68 کودک، بروز می‌کند.

مراکز تحقیقاتی جدید در آمریکا بر روی فرم اوتیسم به نام MHSاست.

هسته مرکزی اختلال در اوتیسم، اختلال در ارتباط است.

از هر 60 تا 70 تولد زنده در دنیا یک نفر مبتلا به اوتیسم است. کارشناسان زندگی ماشینی و عوامل ناشی از آن مانند استرس را در سیر صعودی ابتلا به این بیماری دخیل می‌دانند.

نتیجه یک مطالعه نشان می‌دهد زنانی که چاق یا دیابتی هستند، در صورتی که باردار شوند، بیش از مادران سالم با احتمال تولد نوزاد اوتیسمی روبرو خواهند بود.

در دهه 1990، دانشمندان کشف کردند که وقتی جهش در یک ژن MEF2C رخ داد، یک کودک در معرض علائم اوتیسم قرار گرفت. در مدل‌های موش، محققان ژن جهش یافته را باعث ایجاد بیش از حد سیگنال تحریک کننده مغزی دانستند و این به نظر می‌رسد که بسیاری از ویژگی‌های شناختی و رفتاری اوتیسم را توضیح می‌دهد.

 

در آخرین تحقیق، یک داروی جدید به نام "نیتروسیناپسین" (NitroSynapsin) به منظور کاهش این سیگنال‌های اضافی مغز به کار گرفته شد.

این دارو برای سه ماه در مدل موش MHS مورد آزمایش قرار گرفت و نتایج فوق العاده امیدوارکننده بود.

اختلال سیگنال الکتریکی که قبلا شناسایی شده بود، بهبود یافت و رفتارهای غیرعادی مانند اوتیسم در موش کاهش یافت.

 

نشانه‌های اضطراب، حرکات تکراری غیرطبیعی و اختلال حافظه فضایی(درک محیط و جهت یابی)، همه ویژگی‌هایی بودند که تا حدی در آزمایش‌های موش‌ها اصلاح شد.

محققان معتقدند که این نتایج باید به بهبود طیف گسترده‌ای از اختلالات اوتیسم منتهی شود.

استوارت لیپتون، محقق ارشد مطالعات می‌گوید از آنجا که MEF2C در هدایت بسیاری از ژن‌های مرتبط با اوتیسم مهم است، ما امیدواریم درمانی که برای این سندرم کار می‌کند نیز در برابر سایر اشکال اوتیسم نیز موثر خواهد بود و در واقع ما قبلا شواهدی برای این موضوع داشتیم.

این دارو در حال حاضر در مدل‌های موش برای سایر اختلالات اوتیسم مورد آزمایش قرار می‌گیرد و آزمایشات در سلول‌های انسانی نتایج مثبتی را نشان می‌دهد.

گام بعدی برای تیم محققان، هموار کردن مسیر برای رسیدن به آزمایش‌های انسانی است. بنابراین تا درمان واقعی دارویی برای اوتیسم هنوز فاصله داریم، اما این مسیر ممکن است ناگهان بسیار کوتاه شود.

 

این مطالعه در مجله Nature Communications منتشر شده است.

 

تولید گفتار با داستان‌خوانی

 

.در پژوهشی که در دانشگاه آلاباما در سال 2015 انجام شد، محققین نشان دادند که با مداخلات مبتنی بر "خواندن داستان" فعالیت ناحیه بروکا مغز که وظیقه "تولید گفتار" را دارد افزایش پیدا کرده است.

در این پژوهش کودکان 8 تا 10 ساله دارای اتیسم تحت مداخله داستان خوانی به صورت فشرده قرار گرفته و پس از 10 هفته مداخله، تصاویر  fmri نشان دادند که نه تنها فعالیت و ارتباطات  ناحیه بروکا افزایش پیدا کرده بلکه ناحیه ورنیکه (مربوط به فهم گفتار) نیز افزایش پیدا کرده است.

تصویر مربوط به پژوهش ذکر شده است.